Enerverend dagje
D.O.L. heeft vandaag weer het één en ander meegemaakt. Hieronder een verslag. Ja, hij weet dat u dat niet zo van hem gewend bent, maar de dag van vandaag leent zich er uitstekend voor.
10.30 uur: Wakker - dankzij de wekker, dat wel.
12.45 uur: Wil naar de onderwijsinstelling. Denk bij mezelf: hé, mijn fiets is weer gemaakt door die lieve mensen van de fietsenmaker, dus ik ga maar eens fietsen. Bespaar ik strippen en heb ik gelijk een work out.
Niet dus. Want ik kom buiten en kan mijn fiets niet vinden. Hmmm... Dat kan toch niet? Vreemd, dat wel. Mijn originele fietssleuteltjes lagen ook al niet op de plek waar ze behoren te liggen. Was op het reservepaar aangewezen.
Kijk nog eens goed. Nee, echt niet te vinden.
Oh ja, Lady Jane had hem de vorige avond geleend. Zal wel lucky geweest zijn die avond. Komt wel weer terug die fiets. Besluit te bus te nemen en nog wel even mijn mening via de mobiel duidelijk te maken. Krijg alleen geen gehoor.
Net bij de onderwijsinstelling aangekomen belt Lady Jane. Nee, gisteravond geen vent opgepikt - keurig netjes gebleven. Ze dacht dat ik nog niet wakker was en dat ze hem best wel kon gebruiken, aangezien ik toch niet zo'n fietser ben.
Heb je dat ding een keer nodig... Nou ja, probleem opgelost.
14.00 uur: Er zijn zowaar lieden die nog luier zijn dan mijn persoontje. Nee, ik was ze ook nog niet eerder tegengekomen - alhoewel, ik werk er nou al een paar weken mee samen in een groepje. Na flink wat werken had iedereen dan eindelijk keurig zijn werk af, op één persoon na. Die zou alles mailen, maar daar misten we nog één artikel van.
Bellen dus. Nope, hij neemt zijn telefoon niet op. Nou ja, hij was zogenaamd ziek, dus misschien zat hij bij zijn ouders in Zeeland. Hadden we geen nummer van. Googlen! Ja hoor, via een link van een Zeeuwse padvindersclub -die jongen heeft zoveel uit te leggen- Het Zeeuwse Nummer gevonden. Niet opgenomen. Dan zijn werk bellen -D.O.L. deed toevallig twee weken geleden boodschappen bij AH To Go en kwam hem daar achter de kassa tegen. Nee, alleen een boze bedrijfsleider aan wiens verstandelijke capaciteiten Collega D. en ik inmiddels aardig begonnen te twijfelen. Dan maar zonder dat stuk. Jammer jong, maar dat betekent wel een onvoldoende voor je.
15.10: Collega D. en ik hadden ons al verbaasd over de hoeveelheid stoelen die op de gang/aula van de onderwijsinstelling stonden. Er zal wel iets te doen zijn, concludeerden we. Dat hadden we goed aangevoeld. Even later zagen we namelijk een rode mijter en twee nepnegers voorbij lopen.
Sinterklaas, op een plek waar iedereen 18+ is. Eh... dat kon ik niet helemaal rijmen - nee, geen bewuste grap. Het bleek voor de koters van het personeel te zijn. Nu begrepen wij ook in ene waarom het collegegeld elk jaar maar weer omhoog gaat.
15.35: Collega D. en ik zaten even een paar biertjes weg te tikken na onze inspanningen van deze middag en ja hoor, de schoolkroeg werd niet veel later bevolkt door de twee nepnegers. Wel handig dat ze pepernoten gingen uitdelen, want allebei hadden we een gebrek aan bodem. Die paar noten maakten overigens weinig verschil.
17.10: In de bus drukte ik netjes op het knopje waarop men dient te drukken wanneer men er bij de volgende halte uit wil. De bus stopte, ik drong richting uitgang - altijd lastig in het spitsuur, maar het was al te laat. Drukte meteen maar weer, zodat ik maar een extra stuk moest lopen. Nee hoor, de chauffeur wenste helemaal niet meer te stoppen, de eikel.
Ik vond het uiteindelijk helemaal niet zo erg. Ben weliswaar één zone zwart gereden, maar dat kan me geen reet schelen. Bovendien kon ik nu op het station boodschappen doen. Mega-Appie in plaats van een klein Superboertje.
Ik wenste vanavond erwtensoep te eten. Herinnerde me ooit nog die lekkere, Soep van het Huis. Bummer, dat heet niet meer zo. Dezelfde glazen pot met inhoud heet nu Unox Rijkgevulde Erwtensoep. Klinkt toch minder. Zo maar eens opwaren. Benieuwd of het ook minder smaakt.
Eh... ik vond het een eh... bijzondere dag. En dan moet het nog avond worden.
Heel leuk voor ze hoor, dat hij zijn vrouw met jong geschopt heeft, maar wat voor product zal dat opleveren? Ik vrees voor de maatschappij het ergste - dan pas het kind zelf. De ouders kunnen me geen ene flikker schelen.
Het zat er aan te komen. De presentator van het Sportjournaal baalde zichtbaar dat hij het nog niet wereldkundig kon maken. Fenomeen George Best is een half uur later niet meer. Jammer voor Henry Schut met zijn rattenbekkie dat het pas in een latere uitzending meekon.
Geniaal en gestoord. Rock 'n roll op gras. Winner en uiteindelijk toch loser. D.O.L. mocht hem wel, deze womanizer, notoire dronkelap maar bovenal rasvoetballer. Helaas mocht hij niet meer. Willen of kunnen lijkt me nicht im Frage.
een smeuïg verhaal over een Noord-Ier wiens levenswijze hem fataal is geworden kan soccer dus best wel in de States. Vreemde gewaarwording. Maar goed, dan is D.O.L.s mededeling dat hij helemaal niet naar buiten had gehoeven en dus geen nat pak nodig had van een hele andere orde.
Niet zo erg als Klaas met de druiper 's ochtends vroeg. Damn, wat is Goedemorgen Nederland een slecht programma geworden. Dodelijk voor je ochtenderectie.
was het fijn wakker worden. D.O.L. wilde nog wel eens opblijven om even naar die lieve Twentse glimlach te kijken.
Albert die langs komt en samen beginnen ze gelijk te zingen. Pardon?
Via Fok! ben ik op één van de meest debiele sites ooit gekomen: die van 
De cassière wist na mijn bestelling niet goed wat ze moest doen.
Slechts af en toe kijk ik er naar. Fascinerend slecht. Amerikanen durven ons schaatsen te becommentariëren. Een tien kilometer is kijken naar groeiend gras, werd geroepen vlak voor de Olympische Spelen in Salt Lake City. Daar ben ik het lichtelijk mee oneens. Ik denk dat American football eerder die kwalificatie verdient. Maar desalniettemin blijft die om de haverklap voor reclameboodschappen onderbroken - het blijft de VS tenslotte - schaaksport me fascineren.
Zo is D.O.L. er vandaag achter gekomen dat er niet meer gewerkt wordt met 42 studiepunten per jaar, maar met 60. 
Laatste reacties