Medical time out
Ik kreeg van de week een verontrustend telefoontje van mijn moeder. Of ik heel erg snel een afspraak bij de tandarts wilde maken, want ze hadden al een tweede oproep gehad of ik langs wilde komen voor controle.
Nu weet ik dat, wil je daar een afspraak maken, je ontiegelijk vroeg je nest uit moet. Maar goed, ik hang vanmorgen om kwart voor tien aan de telefoon, hopend dat ik nog een afspraak zou kunnen maken. Nou, gelijk al een antwoordapparaat. Ik hoorde er een raar soort piepje tussendoor, alsof iemand anders mij probeerde terug te bellen. Maar goed, de smoelsmid gaf op het bandje de opdracht zijn hele verhaal aan te horen, 
dus wisselgesprek had ik niets aan - weet toch niet hoe dat werkt op mijn vaste lijn.
De bekkenbeul vertelde me dat ik tot tien uur een afspraak kon maken. Op werkdagen welteverstaan. Vrijdag is volgens mij een werkdag, al ben ik daar niet zeker van, aangezien voor mij zaterdag en zondag werkdagen zijn en de rest van de week weekend heet. Maar goed, opnemen deden ze niet. Ik vrees dat ik er maandag nu wel heel erg vroeg uit moet, want een spoedgeval kan je mij toch niet noemen - al weet je natuurlijk nooit wat er in het weekend nog kan gebeuren.
Oh ja, mocht u mij missen dit weekend, hierbij vermeld ik nog even dat ik aan het eind van de middag weer richting Heimat trek, om in het weekend wat te schnabbelen en wat familieleden te feliciteren. Misschien dat ik vanmorgen of vanmiddag nog wat tik, anders moeten jullie tot zondagavond wachten.
Oh ja, hebben jullie ook nog steeds last van de zomertijd?
Heb je na drie jaar in dezelfde buurt te wonen net enig idee over hoe alles bij de plaatselijke buurtsuper De Boer georganiseerd is en waar alles precies staat, gaan de eikels verbouwen.
mogen krijgen. 
Het moge inmiddels wel bekend zijn dat ik wielrennen een mooie sport vind om naar te kijken. Alleen dan wel met het commentaar van de lieden van Sporza en niet het gebrabbel -Herbert Dijkstra- dan wel gebral -Mart Smeets- van de NOS. Schitterend, dat Vlaamse taaltje.
houden, nou nooit zeggen.
Bij ons op de redactie is er een rokersclubje. Uiteraard ben ik daar lid van. Ik denk dat ik me zelfs de officieuze voorzitter mag worden, aangezien ik meestal het voortouw neem om naar buiten te gaan om even gezellig te doen. Niet dat het er veel zijn hoor, slechts vier.
de leukste mensen van de krant.
Of u het nou met me eens bent of niet, grappen rondom religie kan ik negen van de tien gevallen erg om lachen. Leuke filmpjes zoals 
heeft mij, toen ik studietechnisch een paar keer op een pretty fucked up level zat, gematst. Zodat ik verder kon. Waar anderen dat zeker niet gedaan zouden hebben. Nu verwacht ik niet dat hij zal zeggen: hier heb je je diploma alvast, maar toch, het geeft een vorm van zelfvertrouwen. Scheelt ook dat hij mij een beetje kent.
waarvan ik er uiteindelijk maar vier hoef uit te voeren. En in vijf verhalen heb ik best veel vertrouwen, twee heb ik zo mijn twijfels bij. Maar goed, da's al vijf minder dan de vorige keer.
haar gezicht. Puffen...
het weten.
Huh huh... huh huh huh huh... Ja, ik kan deze week MTV niet genoeg de hemel in prijzen. Beavis & Butt-Head zijn weer terug op het scherm. En zondag zelfs in een marathonuitzending!
in de provincie, voor ons althans, nog een volkomen onbegrepen begrip. Of dat we om de meest stupide dingen uren slap lagen. 
legendarische 'ehhhh... oh yeah!' uitsprak.
Zowaar, ik heb ergens talent voor! Pokeren, that is. Het is me gelukt zowel Maat F. als diens Anonieme Huisgenoot blut te spelen. Alleen op dat moment baalde ik er wel goed van dat we niet om geld speelden, maar slechts om fiches. Overigens blijk ik meer aanleg te hebben voor de Oerhollandse variant dan Texas Hold'em, maar toch, elke veer die ik in mijn reet kan steken is er toch eentje. Niet voor niets overweeg ik nu de journalistiek vaarwel te zeggen en een ambieer ik nu een carrière als professioneel pokerspeler.
staan omdat je toevallig toch in de keuken, de plek bij uitstek daarvoor, moet zijn, word je weer raar aangekeken. Alsof je ze stoort en je dat eigenlijk niet zou mogen horen. Schending van hun privacy. Hoe durf je! Hmmm... die heeft ook wat aandacht nodig, dat soort blikken krijg je dan. Praat dan normaal, anders wek je de indruk dat je wel degelijk mensen oproept zich bij jullie te nestelen.
Hij begint met een sneer in de richting van de linkse kliek. Want, wat meteorologen en collega-webloggers ook beweren, vandaag is de lente natuurlijk pas echt begonnen. En mensen met een beetje historische kennis denken dan natuurlijk gelijk aan wat er in 1968 gebeurde in het toenmalige Tsjechoslowakije. Al kan ik zijns inziens ook nog wel begrijpen dat hij het abrupte ingrijpen van de Sovjettroepen als een inbreuk op 'het vrije woord' ziet. Protest nummer één.
één keer stemmen, maar zijn ze in je teleurgesteld en blijven ze de volgende keer gewoon weer thuis. 
Soms zitten er van die mannetjes bij het voetballen langs de kant waarvan je denkt: dat ze bestaan. A little freak of nature. Gistermiddag was het ook weer het geval.
Dirkie gilde het uit. Mislukte panna. Een schaar waarbij de krijtvreter zichzelf uitspeelt. De reden waarom de Braziliaan bij Barça speelt en hij bij die vierdeklasser? Ronaldinho is géen hotseknotsbegoniapingelaar - leuk woord voor Scrabble. 
Sinds een paar dagen zijn we onafscheidelijk. Gemaakt voor elkaar. Verliezen elkaar geen seconde uit het oog. A match made in heaven. I'm in love!.
ik het toch niet aan vragen, want die hebben bij de MediaMarkt geen verstand van zaken. Waren hiervoor vakkenvuller bij de Dirk van de Broek. Diploma's? Ja, alleen zwemdiploma A. Pas bij de derde keer geslaagd. Vier jaar over de theorie gedaan, dat werk.
de mol begint even over half negen. De snert voor noodgevallen? Geen zin in.
De deurbel gaat. Eén keer, in plaats van vier keer. Nou ja, ik weet toch wel dat het voor mij is. Een jochie van een jaar of zestien, achttien staat met een plastic tasje voor de deur. Respect, een stuk sneller dan ik verwacht had. Dat is wel heel erg binnen drie kwartier. Well done. Hmmm... het patatje stoofvlees ruikt goed.
heide voordurend op de kast jagend. Liefde, voor hetzelfde. 
mannen kunnen niets, snappen niets, zijn nergens goed voor, und so weiter. 
Lees eerst even het verhaal hieronder, dan wordt dit stukje voor jullie waarschijnlijk een stuk helderder. Het tukken was fijn, maar dat hadden jullie vast al wel begrepen. Als ik iets wel fijn vind... Maar goed, ik was mijn lieve lezer(e)s(sen) nog wat uitleg verschuldigd over het feit waarom ik mijn nrc.next-avontuurtjes zo laat online had gezet.
nog even een serie van Coupling. Blijft een briljante uitvinding de dvd, al zeg ik het zelf. Gisteravond gooide ik het ding er dus al wat aan de late kant in, drie uur en hield even geen rekening met het feit dat er ook nog extra's op zo'n (dubbel)schijfje staan. En dus was ik pas tegen achten klaar, zag het NOS Journaal en de rest is geschiedenis.
papierverzameling, eerst nog even wat tv gekeken, het verhaal met de hand geschreven, overgetikt, foto's 
gemaakt, bewerkt etc. en voordat je het weet is het dan een uur of tien. Hierbij bied ik mijn excuses 
aan, al zal ik niet weten waarvoor eigenlijk. Bij voorbaat dan maar.
ik krijg andere associaties. Kunnen we over een paar weken een wokmaaltijdje afhalen met een Swirl als toetje? Of een chocobooster -nostalgie!- saté halen? We zullen wel zien.
Je kon er niet omheen. Overal hadden ze een mannetje gezet. Geen televisieprogramma dat een beetje over de actualiteit gaat of men had het er over het nieuwe product. Het liefst stuurden ze de 'jonge, hippe' maar vooral overambitieuze carrièremaker -dat is de ergste soort- om het toe te komen lichten. Mijn reactie: wegzappen en het eerste resultaat afwachten. PR heb ik het niet zo op.
zonder kater naar hun college gaan en u heeft een beeld. Maar feitelijk gaan ze dan de stad een beetje uit.
trouwens ook het geval, al zijn de rollen wat omgedraaid.
geeneens schaatsen op tv. Belachelijk. Kan ik niet eens de erotische spanning tussen Mart en Ria observeren. Nou ja, kan ik wel gewoon Formule 1, A1 Grand Prix en Lokeren-Standard kijken op Sporza of Canvas, hoe ze het deze week ook weer noemen. Ook mooi. 
Op de laptop van Maat F. hebben we gisteren nog wat beschamende audiofiles gevonden. U herinnert zich misschien nog dat ik samen met enkele van mijn beste vrienden oud en nieuw gevierd heb met onder andere een karaokefeestje. Daar zijn dus geluidsopnamen van gemaakt. En omdat ik toch niet de lulligste ben, zet ik er een paar van online. Zodat u ook kunt genieten van mijn (gebrek aan) zangtalent wanneer ik mijn versie van Alicia Keys' 
Goed, gisteravond dus naar Fun with Dick and Jane geweest. Eef had gelijk, wat een enorme kutfilm. Nou had ik dat al verwacht, maar toch hoop je dat het mee zal vallen. Niet dus. Nou was de film nog niet eens het ergste.
burgers nou eenmaal een bioscoop beloofd. U kent dat wel, zo'n groeikern die zelfs de plaatselijke junks subsidieert om maar tot het Grote Stedenbeleid te kunnen behoren. Enfin, wat krijg je dan? Baggertenten.
Beenruimte? Had ik niet. Zie de foto hiernaast. Leuke dames om naar te kijken? Waren er niet. We zaten met zes man in de zaal. Vijf mannen en één lelijke vrouw. Het scherm stond verhoudingsgewijs veel te hoog, dus had ik ook nog eens last van mijn nek. Grrr... Voordat ze die film erin gooiden kon ik nog een krantje lezen ook. En dan zakten de stoelen ook nog eens ver door, met als gevolg dat die van Maat F. niet meer omhoog kwam - zijn stoel that is, zijn snikkel weet ik niets van.
ik in de gaten moet houden. Even reageren en kijken wat ze doet. Hmmm... niets, jammer.
Het was de dag van de democratie vandaag. En, zoals de nek-aan-nek-race van de afgelopen dagen aangaf zou het een spannende race worden. En uiteindelijk bleek de campagne van Hoipipeloi oftewel Maaike nèt even wat effectiever dan die van Esss. Hierbij mijn oprechte felicitaties aan haar adres. Ik, DOL, zie haar gastlog dan ook met genoegen tegemoet. 
knop 'verzend naar het hoofdbureau', of hoe men dat ding ook moge noemen, heeft gedrukt.
Het is een advertentie van een nogal enge kerk. Zeker als je de website waarnaar ze verwijzen bezoekt. Daar hebben ze het over aanrakingen van God... Zouden dat kleine lettertjes zijn die Meneer Pastoor vrijpleiten? Dat ze gerust hun gang kunnen gaan met kleine jongetjes? Ik weet het niet. En wil het eerlijk gezegd ook helemaal niet weten.
doen. Nog altijd een grote fout, mijns inziens. Eerst op jezelf, dan de vrouw erbij.
nu half vijf. Inderdaad ik heb weer eens wat in de trein geschreven. Ik had dus ook nu pas uit mijn stinkhol kunnen komen. Dan had ik ook niet de coupé hoeven te delen met naar schatting een stuk of tien brugsmurfinnen met al hun bijkomende gegiechel. Dan nog liever bejaarden of plattelandsvrouwen. Bejaarde plattelandsvrouwen wordt alweer wat dubieuzer.
buurtbewoners helemaal van de baan is, maar zeker weten doe ik het niet.
wijn en als geheim ingrediënt cola. Gelukkig kwam Lady Jane even later haar bordje in de keuken neerzetten en die had nog wel wat gezeefde tomaten... Even wat Italiaanse kruiden, knoflook en paprikapoeder erbij... 
hoeveelheid onzin die erin staat. Ik vond dingen als splijten van de Rode Zee, Jezus' wederopstanding en lopen over water nogal twijfelachtig. Miss V. had zo haar vragen bij het scheppen van de wereld in zeven dagen.
probeerde op te geilen. Zwoel kijkend ging hij op de tafel zitten en bracht een serenade aan de vrouw die haar tanden poetst met Prodent en Brillo. Dat was lachwekkend, maar het roept ook de associatie op van Rita en genitale gezelligheid. Iets waar ik niet aan wens te denken.
mijn kamer die ze nodig hebben. Asociaal gedrag van mijn kant - ik weet het. 
Laatste reacties