| ma | di | wo | do | vr | za | zo |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | |
| 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 |
| 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 |
| 28 | 29 | 30 | 31 |
« april 2006 | Hoofdmenu | augustus 2006 »
Verrassing! Ik ben verhuisd. Werd web-log zat. Slecht werk, abonnementen, gedwongen verhuizngen... enfin, u kent het wel. Degenen die mijn site altijd bezoeken via de link geennuance.nl zullen er niets van merken, die komen automatisch aan op het nieuwe adres. U kunt mijn nieuwe stekje ook bereiken via geennuance.wordpress.com.
Bijna vier uur. Vind het wel mooi geweest voor vandaag. Morgen nog wat telefoontjes plegen, nog wat tikken. Zaterdag nog wat tikken en als ik dan nog niet klaar ben desnoods maar zondagnacht. Maar ik ben er zeker van dat ik die deadline ga halen. Maandag gaat d'n DOL de eerste versie inleveren. Dan mag het nog kutwerk zijn. Als het later maar goed is. En dat komt wel goed, hoop ik.
Ik weet het, vandaag een onsamenhangend zooitje, maar da's ook zo ongeveer hoe mijn brein er nu uitziet. Ga zo eens lekker in de zon zitten met wat te lezen erbij. Ook fijn. Denk dat ik me maar even op een witbiertje trakteer.
Overigens ook leuk om te vermelden: deze hele week vroeg mijn nest uit gekomen. Nooit gedacht dat ik nog tot zoiets in staat zou zijn. Zeer opmerkelijk.
Op de achtergrond staat bij mij Opgelicht, een nogal tendentieus programma, maar een mens moet wat hè. Vandaag is de 419-fraude het onderwerp, zeg maar van die foute Nigeriaanse mailtjes.
Ik heb het er al eens eerder over gehad. Over hoe dom je wel niet moet zijn om daar in te trappen. Maar blijkbaar zijn er nog genoeg die, alle waarschuwingen ten spijt in de media, er toch nog in trappen. En dan vervolgens bij vrouw Hertsenberg de jankerd gaan spelen. Oeh, ik heb er zo moeilijk mee. Heb er een jaar lang problemen mee gehad. Tja, eigen schuld. Deal with it!
Doe nou even normaal. Jij bent zo achterlijk geweest om, in de gedachte door vrijwel niets te doen miljoenen te verdienen, ettelijke duizenden euro's richting Afrika te sluizen. Vreemd dat je het niet snel terugkrijgt hè. Zwart geld kan je niet schoonwassen met chemische middelen. Kom op, hoe dom kan je zijn.
Alleen des te triester dat de TROS dat soort debielen nog aandacht geeft ook. Leedvermaak oké, maar kondig het dan ook aan als leedvermaak. Probeer er geen journalistiek mee te bedrijven. Tenzij je die Afrikanen aan wilt pakken en daar eens fijn gaat spelen met de verborgen camera. Dit soort vaag gelul in de ruimte heb ik, en met mij waarschijnlijk wel meer lieden, echt geen ene flikker aan.
What the fuck is er aan de hand met web-log? Damn, een dag als vandaag is helemaal niet meer normaal. Had ik inspiratie vandaag, kan ik het niet kwijt. Was wel eerst zo slim om even te kijken of ik er wel op kon, alvorens aan mijn verhaal te beginnen.
Nou ja, het heeft ook wel zo zijn goede kanten. Word ik tenminste ook niet zo snel afgeleid van mijn werk. Ben namelijk wel redelijk druk. Al ga ik er zo mee kappen. Het is namelijk genoeg geweest voor vandaag. Morgen nog wat laatste telefoontjes en dan moet het maar goed zijn. Gaan we echt oerend hard tikken. En dan moet die eerste versie maar goed zijn hoor. Ik heb tenslotte wel even om te finetunen - nog zo'n twee weken.
Al blijk ik de boel op zes juni definitief in te moeten leveren. Leuk hoor, alleen het weekend ervoor zit ik op Pinkpop. De vraag is dus maar of ik dat ga redden. Ga de boel proberen dan maar wat eerder in te leveren. Anders heb ik een groot probleem. Maar eens kijken wat de kameraden willen - of ze een beetje meegaand zijn of niet. Ik hoop het wel, anders zijn het geen vrienden meer 
Natuurlijk kunnen jullie aan de GeenNuance World Cup 2006 Game(tm) meedoen, maar er is ook nog een andere optie. Een online spelletje. Via WK06spel.nl kunnen jullie ook meedoen en je scores doorgeven. En het leuke is, speciaal voor de bezoekers van GeenNuance zijn de beheerders van die website zo vriendelijk geweest een aparte subleague aan te maken. Inloggen kan heel erg eenvoudig. De naam van de subleague is GeenNuance en het wachtwoord is, nog gemakkelijker, dol.
Succes ermee. En ik zie wel wie er verder nog allemaal meedoen. Bij de GeenNuance World Cup 2006 Game(tm) ben ik voorlopig de enige deelnemer. Ook leuk.
De laatste maanden zag ik mijn banksaldo met de dag verder slinken. Vreemd, aangezien mijn uitgavenpatroon nou niet echt veranderd is. Laksheid is er de oorzaak van. Want toen ik ging nadenken hoe dat kwam, bedacht ik mij dat ik nog heel wat centen van baaslief tegoed had.
Tja, maar dat moet ik dus allemaal zelf declareren. Normaal gesproken moet ik mijn eisenpakket betreffende de maand april voor vijf mei ingeleverd hebben. De regel is namelijk voor de vijfde van de volgende maand. Officieel omdat ze dan voor 'een tijdige afhandeling' kunnen zorgen. Ik moest februari en maart ook nog doen. Oeps! Dikke kans dat die poen pas eind juni op mijn rekening staat.
Als ik het al krijg. Want er zijn tegenwoordig wat strengere regels. Twee maanden later lappen ze niet meer of zoiets, heb ik gehoord. Al denk ik dat dit soort dreigementen puur is om niet geconfronteerd te worden 
met late declaraties, om zo de boel een beetje snel te kunnen afhandelen en de jongens op financiën niet al te veel creatieve fratsen uit te laten halen.
Ik zie wel of ik het krijg. En krijg ik het niet, dan neem ik ontslag. Vind het de laatste tijd toch al wat minder leuk worden. Heb ik gelijk een goed excuus. Krijgen ze alleen nog wel even een rechtszaak aan hun broek, want ik heb natuurlijk wel recht op die poen.
Maar goed, ik denk dat het zo'n vaart niet zal lopen. Ik ben namelijk in het verleden wel eens vaker laks geweest met declareren. Maar ja, tegenwoordig ben ik met wát ik declareer wel braaf. Mijn kilometervergoeding maak ik verlies op. Terwijl ik vorig jaar met mijn weekend-OV dubbele winst pakte.
Dachten jullie dat schoonmaken een van mijn minder favoriete bezighedeen was, dan heb ik een verrassing voor jullie. Daar blijft het niet bij. Ik heb er nog veel meer... De was doen is ook zo'n ding waar ik een broertje dood aan heb.
Terwijl het eigenlijk helemaal niet zo vervelend hoeft te zijn. Je zeult wat smerige kleding mee naar boven -de badkamer, weet u nog wel?-, flikkert het in de wasmachine, programma vijf, dertig graden om gekrompen kleding te voorkomen, drie dopjes wasmiddel, knop indrukken en aan het powersnoertje trekken. Een kind kan de was doen.
Maar mijn grootste probleem wordt met name veroorzaakt door mijn vergeetachtigheid. Er zijn tijden geweest dat ik doodleuk vergat dat er nog een was in de wasmachine lag, waardoor de boel een uur in de wind begon te stinken. Krijg je na drie dagen. Enige remedie: nog een keer wassen.
En dan heb ik het nog niet eens over het ophangen gehad. Dan moet er weer zo'n droogrek komen dat het halve vloeroppervlak van je kamer in beslag neemt. Heb je net opgeruimd, moet je alsnog acrobatische toeren gaan uithalen om de bank te bereiken. Geen pretje. Bovendien laat ik 
alles toch veel te lang hangen, met de consequentie dat de sigarettenlucht de overhand neemt - lang leve mijn nicotinegebruik.
Opruimen? Daar begin ik niet eens over. Is helemaal lastig. Meestal wordt mijn was ergens leuk op de grond gedeponeerd en vervolgens onder het motto 'oh, dat zal wel vies zijn' vervolgens weer gewassen. The circle of life, zeg maar. Nutteloze acties. Overbodig stroomgebruik, etc.
Om een lang verhaal kort te maken: wassen is niet helemaal aan mij besteed. Daarom ging tot nu toe voornamelijk het meest noodzakelijke in de was en de rest schafte ik zo ongeveer nieuw aan. Je wilt niet weten hoeveel paar sokken en boxershorts ik heb...
Maar goed, die worden op een gegeven moment ook vuil van alle broekhoest, dus ik ben al twee dagen aan het wassen. Er staat nog één volle wasmand. Die ga ik zo maar eens onder handen nemen. Dan komen die twee verhuisdozen straks ook nog wel. Godzijdank droogt het snel met dit weer.
Ben ik de enige die, mede door het zonnige weer, helemaal zin krijgt om Trafassi te downloaden?
Wat gaat het sinds vandaag snel hè. Ja, jullie worden steeds sneller geconfronteerd met mijn wanstaltige verhalen. Hoe dat komt? Ik heb uitgevonden waarom het altijd zo lang duurde voordat mijn pagina's laadden. Nu eindelijk is dit domme blondje tot de onomstotelijke conclusie gekomen dat het W.I.E. was die de boel saboteerde.
Maar goed, boycot die klerelijers dus ook. Echt, doe het. Ik smeek het jullie. Ik weet dat je niet al te vaak op mijn rare adviezen in moet gaan, aangezien ik met mijn leven ook maar gewoon wat aanklooi, maar doet het. En dan komt alles goed en leeft iedereen nog lang en gelukkig.
.jpg)
Zo, ik heb mijn dagelijkse work out wel weer gehad. Ben nu een beetje aan het zweten. Wat heb je gedaan dan, DOL? Wel, mijn kinderen, ik heb het vuilnis buiten gezet. Iemand die de architectuur van mijn woning kent die bovendien de laatste week mijn publicaties gelezen heeft, weet dat het wat conditie kost. Want je moet natuurlijk wel snel de trap op hè.
Ik heb, met het idee in het achterhoofd dat het wel weer een aardige follow up zou kunnen zijn, het aantal vuilniszakken geteld dat ik daarnet naar beneden heb gedragen. Het waren er 26. Wat? Ja, zesentwintig. Al moet ik wel meteen toegeven dat er drie vol zaten met gemeenschappelijk afval. Maar goed, wanneer je toch aan het lopen bent... Dan doet Maximus maar alleen het glas deze week - is trouwens toch al een tijd niet gedaan.
Maar goed, de trap moet ik op de een of andere manier altijd in een redelijk tempo nemen. Met steeds in elke hand een vuilniszak. Dus dertien keer op en neer en, jawel hoor, zesentwintig keer die ellendige trap. Lastig voor iemand zonder conditie die best wel sportief wil zijn, ondanks de hitte. Gadverdamme, het zweet druppelt langs mijn rug. Bah, eerst maar eens douchen. Want dit is gewoonweg ranzig - iets wat mijn kamer tot voor kort ook was. Maar nu niet meer. En daar ben ik stiekem best wel trots op. Zielig eigenlijk.
Ik liep vanmorgen/gistermorgen -het gaat er maar net om hoe u dit tijdstip interpreteert- de trap op en hoorde een enorm kabaal. Alsof er een verrotte wagen met slechte motor zijn laatste adem stond uit te blazen. Een heel raar luid pruttelend geluid.
Toen ik eenmaal in de badkamer was aangekomen, bleek het echter de wasmachine te zijn die verantwoordelijk was voor het lawaai. Nooit geweten dat het zo'n luidruchtig apparaat was - al begrijp ik nu wel de oproepen van de op die verdieping wonende huisgenoten om vooral niet 's nachts te gaan wassen maar al te goed.
Ik dacht dat het ding al klaar met wassen was en zich opmaakte voor het centrifugeren. Dat er dus niet meer zo'n dringende behoefte aan warm water was. Wat bleek? De wasmachine had nog wel degelijk een grote invloed op de temperatuur van het op mijn ultrastrakke lichaam spattende water. Niets vreselijker dan de hele tijd met de warm- en koudwaterkraan te moeten kutten om het een beetje draaglijk te maken. Maar goed, ik werd wel wakker en schoon. Is ook wat waard.
Nee, dit is niet mijn douche, mocht u dat denken...
Negen uur later... *
Wil ik weer terug, zie ik op station C ineens een NS-bus staan. Vreemd, toch maar eens vragen waar dat ding naartoe gaat. 'B', zei de man in een NS-hesje. 'Want er is een aanrijding geweest tussen B en C.' Hmmm... 'Nou ja, dat maakt niets uit, dan ga ik gewoon weer over X, net als op de heenweg', antwoordde ik.
Maar zo snel was ik nog niet van hem af. 'Waar moet je naartoe', vroeg de NS-man.
'Naar mijn dorp', antwoordde ik hem.
'Dat gaat niet via X', gaf hij als tegenargument, om mij toch weer die bus in te krijgen. 'want er is een stroomstoring tussen A en X. Ik ben bang dat je met de bus mee moet.'
Even een nadere uitleg: dit komt dus neer op met de bus van C naar B, daar overstappen op de bus naar A en daar weer de trein pakken naar 
mijn dorp. Extra reistijd, zo'n drie kwartier.
Wel grappig, je hebt ineens zoveel eerder gesprekken met mensen. Je bent allemaal lotgenoten, tenslotte. Zo'n busreis zorgt eigenlijk voor een ouderwets schoolreisjesgevoel. Alleen jammer dat die leuke brunette van vanmiddag er niet is.
Zometeen maar eens kijken wat voor schade ik bij de Spoorwegen kan gaan claimen. Want voor mijn leed moet natuurlijk wel poen betaald worden. Don't fuck with DOL, tenzij je een leuke jongedame bent natuurlijk. Ik hoop die twee tientjes van mijn kaartje weer terug te krijgen. Want dan krijg ik dubbel betaald, aangezien baaslief me ook wat centjes toestopt om me te kunnen verplaatsen.
Nwah, ik bedenk me net, terwijl ik nu net in de trein van A naar mijn dorp zit, dat ik ook via het zuidelijker gelegen Y had kunnen gaan. Had qua tijd geen ene reet uitgemaakt - hooguit een kwartiertje winst. Maar goed, geen dubbele betaling en geen schoolreisje. Toch maar eens aan mijn rijlessen beginnen.
* Snapt u hier niets van? Leest u dan eerst deel I van dit verhaal.
Ja hoor, weer eens een dagje ouderwets OV-leed. Niet alleen een onverwacht langere reis, ook nog eens een overbodige, naar blijkt.
Tussen A en B was het treinverkeer naar de klote. Nou ja, er werd gewerkt. Reizigers naar B konden in A de rechtstreekse bus pakken. Mensen die verder wilden, naar bijvoorbeeld C, D, E of eindpunt F, dienden via het noordelijker gelegen X om te reizen, meldde de conducteur via de intercom. Minimaal een half uur extra reistijd. Damn! En ik had al zo'n krap schema...
Maar goed, ik moest naar C, bleef dus maar zitten - anders had ik in A over moeten stappen. Iemand met een beetje kennis van het Nederlandse spoorwegennet weet nu precies over welke plaatsen ik het heb. Tussen A en X worden ik en de fraaie brunette die tegenover mij zit gecontroleerd. Ze blijkt ook naar C te moeten. 'Oh, maar dan had u in A de bus naar B moeten pakken en daar verder gaan met de trein', antwoordt de geprivatiseerde ambtenaar bij het bekijken van haar kaartje.
Allebei zijn we niet blij met deze opmerking. 'Ja hé, je roept zelf om dat ik via X moet', zegt de brunette. 'En dan moet ik ineens met de bus? Da's 
wel raar. Kom je lekker op tijd mee.'
De conducteur ziet ook dat hij fout is, maar het is zo'n stugge Fries die zijn ongelijk niet wil toegeven en dus probeert zijn hachje te redden. 'Ik heb duidelijk omgeroepen dat het naar C sneller is om de bus te pakken naar A dan om te reizen via X.'
Klopt geen hol van, dus DOL in actie. Red de schone deerne! 'Nee hoor, niets van waar. Ik heb ook duidelijk gehoord dat we via X moesten', val ik de brunette bij. Ze knikt me toe. Mooi, bijstand, zie ik haar denken.
Tja, toen wist de conducteur het ook niet meer zo goed. 'Nou ja, deze optie mag ook wel. Jullie zitten nu toch al in de trein richting X', zegt de conducteur.
We zuchten allebei diep en kijken elkaar met een onbegrijpelijke blik aan. Wat doet die man moeilijk. Voordat ik een gesprek aan kan knopen, doet ze haar oordopjes weer in en duikt diep in haar boek. Bummer. Maar ook leuk om te observeren. Ik zet mijn mp3-speler weer aan, pak mijn pen en papier te voorschijn en begin te schrijven. Volgende keer toch maar eens op internet kijken hoe het met vertragingen en werkzaamheden zit.
Vraagje: is het fout dat een doodgewone medewerker van een tegenover je huis gelegen snackbar je op straat groet? Ik ken het hele jong niet, behalve van die ene incidentele bestelling - naar schatting één keer in de maand. Dat zijn iets opvallender hooligan-baas en ik elkaar toeknikken tijdens het passeren, oké. De man kom ik nou eenmaal vaker tegen. En er is ook nog zoiets als goed noaberschap. Of een patatje gyrosband, hoe je het ook wilt noemen. Maar het lang niet altijd aanwezige personeel? Ik vrees dat ik er of iets te vaak kom, valt mijns inziens wel mee, of een iets te opvallend uiterlijk heb. Het zal het laatste wel zijn. Kan ik er wat aan doen dat ik zo woest aantrekkelijk ben.
Gehandicapten, ik heb er een haat-liefdeverhouding mee. Vandaag kwam dat weer eens tot uitdrukking.
Mijn supermarkt heeft maar één kassa die geschikt is voor die elektrische karretjes. En de gehandicapte wilde maar al te graag zijn boodschappen afrekenen. De drukte in de andere aanschouwend, besloot ik maar achter de mindervalide aan te sneaken. Alle boodschappen had-ie inmiddels al op de lopende band gezet. Niet dus. De man wachtte wel een halve minuut alvorens weer gewoon verder te gaan. Gaap! Eikel! Nou ja, als het hier nou bij bleef...
Hij zei al tegen de gozer achter de kassa dat hij met zijn pinpas moest betalen, omdat hij geen geld uit de muur kon trekken. Und? Ik roetsj dat ding er altijd meteen doorheen en dan heeft een oplettende caissière echt wel door dat ik wil pinnen, anders zeg ik dat nog wel even met een boze kop.
Goed, pinnen dus. Pas één werd door de supermarktemployee door het gleufje van de pinautomaat gehaald. De man kon er niet bij. Pincode 
intikken kon hij gelukkig nog wel. Alleen ging het daar mis.
'Transactie geweigerd', zei de kassajongen.
'Oh', stamelde de man en pakte een pinpas van een andere bank.
Het gehele ritueel herhaalde zich.
De caissière zuchtte. DOL ook. De gehandicapte liet zijn spullen inpakken en apart zetten. Hij ging wel even naar de pinautomaat om daar dan maar wat geld te trekken. Het zal wel, dacht zowel DOL als de jongen van de Super. Ondertussen waren al drie mensen die achter mij in de eerste rij stonden aan de beurt geweest.
Ik mocht eindelijk mijn boodschappen afrekenen. Ik besloot te pinnen. 'Als het goed is staat er voldoende saldo op mijn rekening', zei ik tegen het jong. En ja hoor, een glimlach. Na mijn pas door de automaat gehaald te hebben -zelf- en op 'ok' gedrukt te hebben, kreeg ik mijn kassabon. Ik kon wel betalen.
Godskolere wat een bevalling was het weer. Maar goed, mijn kamer is nu weer schoon. Nu eens proberen de boel zo te houden. Maar man, wat gaat daar een tijd in zitten. En wat een hoop volle vuilniszakken leverde het op.
Gisteravond ben ik van een uur of negen tot half één bezig geweest. Met een half uur pauze om de Chapelle Show te kijken en even later drie kwartier met Maximus op het balkon gezeten onder het genot van wat koud gerstenat, beter bekend staand als Grolsch.
Om half één was ik zowaar moe en dus maar besloten vanmorgen verder te gaan. Om half negen (!) ging de wekker al. Eerst even wakker worden met een paar bakkies, reacties bijwerken, mailtjes beantwoorden en nog wat dingetjes. Om tien uur weer aan het poetsen gegaan. Om half twaalf 
even de stad in geweest omdat ik bijna geen schone T-shirts en sokken meer had en geen zin in wassen.
Bovendien heb ik besloten mijn eigen stofzuiger maar weer te gebruiken, die zuigt namelijk harder dan die van Lady Jane waar het hele huis gebruik van maakt. Zelfs zo hard, dat ik nu vier pennen kwijt ben, toen ik mijn bureau even van de laatste shagresten wilde ontdoen. Maar goed, dat ding had dus stofzuigerzakken nodig. Dat wist ik nog. Wat ik niet wist is dat ik gewoon een tijd zonder heb gezogen en dat ding dus vol zooi zat. Kon ik dus eerst leegmaken. Grrr..
Om half één kon ik weer aan de slag. De laatste resten van de grond verwijderd, gestofzuigd en een doekje in de hand genomen. Half twee klaar. Eindelijk. Maar eens douchen.
Het resultaat? Meer dan twintig vuilniszakken vol afval. Ja, het was een zooitje. Al moet ik bekennen dat ik het oud papier -er lagen nogal wat kranten- er ook gewoon bij geflikkerd heb. De laatste keer dat ik mijn kamer heb opgeruimd, ik gok op november, nam ik nog de moeite dat apart te doen. Dinsdag nog een hoop sjouwwerk richting straat verrichten. Het mag dan wel Maximus' beurt zijn om het vuilnis te doen, maar dat wil ik het jong niet aandoen. Zou ook zeer asociaal zijn.
Ik was het bijna vergeten, de vlag halfstok. Aaangezien ik zelf geen vlag in huis heb, behalve eentje met 'hoera', ooit een cadeautje van T-Mobile, moet het dan maar digitaal. DOL gaat vandaag natuurlijk om acht uur ook zijn bek een paar minuten stil houden. Uit respect voor de gesneuvelden om ons van de moffen te bevrijden, maar ook om alle andere gevallenen. En om de huidige wereld te overpijnzen.
Het moge u bekend zijn dat schoonmaken niet eh... mijn grootste hobby is. Toch ontkom ik er niet aan. Mag ook wel een keertje na een paar maanden geen ene reet uitgevoerd te hebben.
Mijn kamer verdient dan ook met de recht de titel 'kolerezooi'. Ik weet niet hoe het komt, maar het even bijhouden is niet aan mij besteed. Elke keer laat ik het weer verslonzen tot een berg afval waar je u tegen zegt. Geen wonder dat ik liever geen onaangekondigd bezoek over de vloer heb. En wanneer er wel volk langskomt, spreek ik liever in de stad af of probeer ik in plaats van gastheer de gast te zijn. Problemen zijn er echter wanneer je er echt niet onderuit komt en mensen moeten blijven overnachten.
Even gezellig uit eten met de kameraden van de Heimat plus aanhang, een filmpje en daarna de stad in. Om de een of andere reden had ik voorgesteld dat of bij mij of in het noorden des lands te doen. Waarop degenen uit het noorden des lands gelijk anticipeerden met een 'bij DOL' 
- toch maar eens onverwachts langsgaan om de zooi daar te checken.
Nou ja, ik vind het niet erg hoor. Gezellig een hoop volk over de vloer. Het probleem is dat je een paar uur zoet ben om je achttien vierkante meter weer enigszins representatief te maken. Maar wanneer er opgeruimd is, ben ik altijd enorm opgelucht. Blij met het resultaat. Maar toch is het binnen een paar maanden weer een enorme teringzooi. Wist ik maar eens hoe dat kwam.
Eigenlijk moet ik mijzelf dwingen om minimaal twee keer in de week de afwas te doen en één keer in de week mijn casa op te ruimen. Zoveel tijd hoeft het helemaal niet te kosten. Die drie taken bij elkaar schat ik op een half uur. Is er iemand die mij kan vertellen hoe ik mij daartoe kan zetten?
Nou ja, misschien willen mijn huisgenoten dan ook wel weer eens binnen komen om een biertje te drinken. Da's dan in ieder geval wel weer een bijkomend voordeel. Nu maar hopen dat ik het tot na het WK netjes kan houden. Vanavond is het in ieder geval spik en span.
Update 17.14 uur:
Laat dat vanavond maar zitten. Denk dat het niet gaat lukken. Ben weer eens veel te snel afgeleid. Net een leuke dubbel-cd binnen, moet natuurlijk wel met alle nodige aandacht beluisterd worden. Ach, dan kan MSN ook wel even aan. En voor je het weet is het bijna kwart over vijf en vraag je jezelf af wat voor voer en vanavond eens op tafel kan staan. Dat moet nu wel, want dew winkels gaan al om zeven uur dicht. Nou ja, vanavond zooi van de vloer, morgenochtend met stofzuiger en doekje in de weer. Lijkt me een mooie verdeling. Kijken of het uitkomt.
Ik weet niet hoe het komt, maar GeenNuance wordt de laatste dagen steeds meer een poep- en pieslog. Tja, je ziet dat de categorie DOLs jeugd al tijden verwaarloosd is en je moet gelijk terugdenken aan een onprettige jeugdervaring: wildkakken op de Wadden.
Ik was denk ik een jaar of vijf, zes toen ik voor het eerst en het laatst in mijn leven wild heb gekakt - als in wildplassen, geen bizarre vorm van fijnschijterij of racekak. Vreemd dat het in mijn geheugen gegrift staat alsof het de dag van gisteren was, terwijl het alweer bijna twintig jaar geleden is.
We waren op vakantie op Terschelling. Ik was bovendien die vakantie jarig. Daarom kwamen mijn in het noorden van het land woonachtige grootouders ook nog langs. We waren 's avonds een wandeling aan het maken op de heide. Toen ik plotseling moest kakken. Tja, dat heb ik nou eenmaal vaak na het eten. Dan wordt het allemaal weer aangevuld hè, dan 
moet er wat uit. Zeg maar het biologische FIFO-systeem.
Tja, dan moest ik maar even snel in de bosjes een bolus draaien, opperden mijn familieleden. Zo gezegd, zo gedaan. Alleen was er geen wc-papier voor handen. Tja, je loopt op de camping dan wel met het eindresultaat van voor aarsschrobwerkzaamheden gestorven bomen onder je oksel richting washokken, maar in de natuur heb je dat niet bij je. Ook geen mensen met papieren zakdoekjes bij zich. Hartje zomer, dan ben je niet verkouden.
Wat doe je dan? Je handen gebruiken en dan aflikken? Neuh, toch maar niet. Mijn grootvader kwam op het lumineuze idee om bladeren te gebruiken. Zo gezegd zo gedaan. Ik heb dus wildgekakt op Terschelling en mijn reet afgeveegd met bladeren en het zooitje in de natuur laten liggen. Het spijt me, Moeder Natuur.
Ja ja, ik ben weer eens in de prijzen gevallen. Niet vanwege mijn juist heel erg goede of slechte weblog, zowaar eens dankzij mijn creativiteit. Ook leuk.
Knurps heeft namelijk, waarschijnlijk in een vlaag van ideeëngebrek, want de eerste is-ie niet, een 'verzint u maar een leuk onderschrift'-wedstrijd uitgeschreven. En wie heeft gewonnen? Juist, d'n DOL. Met het winnende onderschrift 'Incest, thuis best' bij onderstaande foto.
U kunt zich vast nog wel herinneren hoe ik een in de supermarkt zeikende bejaarde vreesde. Gisteren was het bijna omgekeerd. Was ik degene die hoge nood had.
Tja, ik moest al pissen toen ik naar de supermarkt liep. Nou ja, zeven uur, dan heb je de grootste massa aan publiek toch wel gehad, lijkt me. Niet dus. Er stond me een rij, dat wil je niet weten. En dat terwijl deze supermarkt qua prijsbeleid tot de categorie afzetters behoort. Het zegt al genoeg dat ik pas om half acht terug was met alleen 
maar mijn voedsel voor die avond. Aan het op en neer lopen was ik hooguit vier minuten kwijt.
Maar goed, in het kader van de prijzenoorlog moet er bezuinigd worden, terwijl de artikelen nu weer duurder worden dankzij de aloude tactiek om het de week voor de prijsverhoging in de aanbieding te gooien. Toen ik na zeker een kwartier in de rij gestaan te hebben eindelijk mijn pinpas door de automaat kon halen, kwam werd de tweede kassa bemand. Grrr... en dat terwijl ze er drie hebben.
Nou ja, ik kon mijn zeik nog ophouden. Thuis gewoon heerlijk kunnen pinkeln. Geeft een stuk minder rotzooi.
Ontwaakt, verworpenen der aarde!
Ontwaakt, verdoemde in hongers sfeer!
Reedlijk willen stroomt over de aarde
En die stroom rijst al meer en meer.
Sterft, gij oude vormen en gedachten!
Slaafgeboornen,ontwaakt,ontwaakt!
De wereld steunt op nieuwe krachten,
Begeerte heeft ons aangeraakt!
Makkers, ten laatste male,
Tot den strijd ons geschaard,
en D'Internationale
Zal morgen heersen op aard.
De staat verdrukt, de wet is gelogen,
De rijkaard leeft zelfzuchtig voort;
Tot merg en been wordt de arme uitgezogen
En zijn recht is een ijdel woord
Wij zijn het moe naar anderer wil te leven;
Broeders hoort hoe gelijkheid spreekt:
Geen recht, waar plicht is opgeheven,
Geen plicht, leert zij, waar recht ontbreekt.
Makkers, ten laatste male,
Tot den strijd ons geschaard,
en D'Internationale
Zal morgen heersen op aard.
De heerschers door duivelse listen
Bedwelmen ons met bloedigen damp.
Broeders, strijdt niet meer voor anderer twisten,
Breekt de rijen! Hier is uw kamp!
Gij die ons tot helden wilt maken,
O, barbaren, denkt wat ge doet;
Wij hebben waap'nen hen te raken,
Die dorstig schijnen naar ons bloed.
Makkers, ten laatste male,
Tot den strijd ons geschaard,
en D'Internationale
Zal morgen heersen op aard.
Laatste reacties